Monday, June 13, 2011

පොඩ්ඩෝත් දැන් බ්ලොග් ලියති!

මගේ දුවටත් මෙන්න ඕන වෙලා බ්ලොග් ලියන්න!

දුවගේ වයස තවම යන්තම් 11 යි. තවම ශිෂ්‍යත්වය පාස් වුනා විතරයි.

මෙයාට ලියන්න කෙසේ වෙතත් පොත් කියවන්න ඇබ්බැහි කලෙත් මම බොහොම අමාරුවෙන් මේ ළඟදී. දැන් නම් ඉතින් ඒක ආයෙ අමුතුවෙන් කරන්න ඕන නැහැ. මහන්සි වෙන්න ඕන කියවීම ටිකක් අඩු කරන්න ඕන වුනොත් තමයි.

දැන් ඉතින් මට නිදහසේ කොම්පියුටරය ලඟ ඉන්නත් බැහැ හැම විටම. ලියන දෙයත් ඉතින් පරිස්සමින් ලියන්න වෙයි ඉස්සරහට.

මේ ප්‍රශ්ණය ඇති කරගත්තෙත් මම ම තමයි. දවසක් දුව මගෙන් ඇහුවා මෙහෙම.

"අප්පච්චි, මට පොතක් ලියන්න ආසයි"

"ෂා! හරි ෂෝක්නෙ.., ඉතින් ඔයා ලියන්න." මමත් කීවා වැඩි කල්පනාවක් නැතුව.

"හොඳයි මම ලිවුවොත් ඔයා ඒක ප්‍රින්ට් කරල දෙනවද?"

මදැයි! පොත් ප්‍රකාශකයෙක් වෙන එක තමයි මටත් අඩු වෙලා තිබුනේ...

ඉතින් මම බොහෝම අමාරුවෙන් දුවට තේරුම් කරල දුන්නා පොත් ලියන එක ලොකු වැඩක්, ඉස්සෙල්ලා අපි හොඳින් ලියන්න ඉගෙන ගෙන පුරුදු වෙලා ඉන්න ඕනෑ ආදී වශයෙන්. මගේම තාවකාලික බේරීම සඳහා බ්ලොග් ගිනුමක් මම හදල දුන්න එදාම. මම හිතුවෙ මේකත් ටික දවසකින් ඇරිල යාවි කියලා. ("මෙයත් යාවි කෙලවර වී" කිව්වලු ලින්කන් ගොයියා. "This too will pass away" - Abraham Lincoln)

"ඉස්සරවෙලා ලියන්න පුරුදු වෙලා ඉන්නකෝ, පොත් පල කරන්න පුළුවන් ඊට පස්සෙ"

ඉතින් මේක කාලයක් තිස්සෙ කෙරීගෙන ගියා. පොඩි එකීගෙ ලිවීම් වල අඩු පාඩු බොහෝමයි, ඒත් මම ඒ හැම එකක්ම නිවැරදි කරන්න ගියේ නෑ. ඇවිත් ඇහුවොත් දෙයක් කියල දෙනව ඇරෙන්න. ආසවට ඔය කරන හරියම මදෑ?

ඊයේ දුවට පොඩි අනතුරක් උනා. අද ඉස්කෝලෙ යන්නත් බැහැ. මම වැඩට යන කොට බොහොම ආසවෙන් කොම්පියුටරය ළඟට වෙලා හිටියා. (ඇයි එයට දැන් දවසම ඒක අයිති කර ගන්න පුළුවන් නේ)

මෙන්න බලනකොට දැන් කවියකුත් ලියලා !

බලනකොට පොඩ්ඩෝ මෙහෙම බ්ලොග් ලියන එක හොඳයි. ඒකෙන් ළමයින්ගේ ලිවීමේ හැකියාවන් ටිකක් හරි දියුනු වෙයි. ඒවාගෙම අන්තර්ජාලය හොඳ විදිහකට පාවිච්චි කරන හැටි ගැන හුරුවකුත් ලැබෙයි. ළමයි ලියන විහිළු දැකලා වැඩිහිටියන්ට හොඳ විනෝදයකුත් ගන්න පුළුවන්!

මෙන්න කවිය